«Էն տղուն հիշում եք չէ՞, որ միամիտ հայտնաբերել էր այն վայրը, որտեղ պատերազմի ժամանակ ուղարկած օգնությունը տարել ու թափել էին, հենց նոր բռնին ու տարան»...
Տնից դուրս եմ գալիս, տեսնեմ մեր տան դիմաց մի պապիկ փողոցը ավլում ա։ Մտքումս ասում եմ՝ էս թաղապետարանը ինչի՞ ա մենակով էս պապիկին հանձնարարել փողոցը մաքրի, ֆորմա էլ չի տվել...
Հայրս, որ պատերազմի պատճառով հայր չէր տեսել, իր որդիների դաստիարակությանն աննկարագրելի պատասխանատվությամբ էր վերաբերվում: Հետաքրքիր ու խորը հոգի ուներ...
Նկատե՞լ եք՝ չկա գեթ մեկ օր, որ պետական դավաճանի ու իր հանցախմբի հանդիպումներն անցնեն իրենց համար կոմֆորտ մթնոլորտում: Չկա գեթ մեկ օր, որ քաղաքացիները չմոտենան ու դրա երեսին չասեն ճշմարտությունն իր մասին...
Բոլորի աչքի առաջ այս իշխանությունը պարտվում է։ Երևանում, Գյումրիում, Վանաձորում, բոլոր մարզերում, գյուղերում։ Իշխանությունը չունի որևէ սոցիալական խավի աջակցություն։ Նույնիսկ առողջապահական նախընտրական ապահովագրության էֆեկտը թուլանում է...
Ես սպասում եմ, որ մարդիկ իրենց խնդրանքները շարունակ Ինձ ներկայացնեն, որովհետև գիտեմ, որ այդ ջերմ թախանձանքների գնով է, որ նրանք կարողանում են խաղաղ վստահություն, զորություն և խաղաղություն գտնել...
Գլոբալ աշխարհաքաղաքական պայքարը ազդեցության, հարստության և ռեսուրսների համար եղել է, կա և կլինի անողոք, անկախ նրանից, հաղթելն ու պարտվելը եղել են տաք, թե սառը պատերազմում։
Սառը պատերազմում պարտված Ռուսաստանի նկատմամբ հաղթող Արևմուտքի անողոք վերաբերմունքը ԽՍՀՄ-ի մնացորդների, այդ թվում՝ ռուսների նկատմամբ, մեր աչքի առաջ է...